Fascisme in Antwerpen anno 2006

U herinnert zich misschien nog dit berichtje?

Het heeft de mensheid bijna twee jaar gekost, maar gisteren waren ze terug. Mensen die per se willen genieten van onze infrastructuur, maar weigeren onze vlaamsche taal te leren. De overeenkomsten met het eerdere verhaal zijn frappant...

Gisteren fiets ik rustig langs de leien, stopt er een zwarte Jaguar langs de kant waaruit een heftig handgebaar mijn aandacht trekt. Omdat ik op dat moment nog niet kon opmaken of het om Ignace Crombé, dan wel om Keira Knightley zou kunnen gaan, begaf ik mij naar het gevaarlijke terrein. Een mannelijke, blonde kop (ALARM FASE 1) vroeg, met een Duitse tongval (ALARM FASE 2), maar in het Engels: "Where can I find taxi's?"

Ik weet niet of het zoeken naar taxi's terwijl je al in een Jaguar rondrijdt, typisch is in de Europese landen ten oosten van ons, maar Duitsers hou je nu eenmaal beter te vriend. Ik besloot dus niet te kritisch te zijn en de man gewoon naar het station te sturen. Daar kon men immers wel taxi's vinden. Als men te voet ging toch, want de weg ligt daar helemaal open. Maar dat wist Adolf niet.
Uitermate gecharmeerd door mijn vlotte antwoord, beproefde de mof nog meer van zijn geluk - dat had hij beter niet gedaan, want mijn geduld was van korte duur - en vroeg of ik toevallig niet die straat wist wezen. Tegelijkertijd toonde hij mij een papiertje met een adres. Ik vatte niet meteen de link tussen zijn twee vragen, maar schatte dat hij een taxibestuurder zocht om de gezochte straat te situeren. Ik was dus bij voorbaat niet goed genoeg (ALARM FASE 3).

Natuurlijk wist ik die straat wezen!!

"Aan de tweede lichten rechts, weg van de stad, dan de derde lichten opnieuw rechts en eerste links. Na de brug heb je groot kruispunt, daar is het rechts." Toedeloe, german! En ik zette mijn weg voort.

Of de asshole uiteindelijk zijn effectieve bestemming bereikt heeft, weet ik niet. In ieder geval zal het veel later geweest zijn dan hij gehoopt had.

Zonder dank, vlaamsche vrienden.