Een binnenkopper...

Op Phi Phi Eiland is de schade niet te overzien... tienduizenden deden het aldaar in hun broek...


Zeer flauw, ik weet het. ;-)

Toekomstperspectieven

Humo publiceert deze week een kort artikel met enkele slachtoffers van Kris & Yves... Onze twee companen uit Man bijt Hond maakten dit jaar in hun vaste rubriek immers elke week de keuken van een bv onveilig. Mét medeweten van die bv trouwens, gelukkig maar.

...
HUMO Wat mij elke week weer opviel: hoe nauwgezet Kris en Yves groenten snijden.
MIEKE VOGELS: Ongelooflijk. Ik ben er zeker van dat ze dat in het dagcentrum geleerd hebben - er zijn ook geen betere afwassers in heel België.
Onlangs zei iemand me dat mensen met het Down-syndroom veel beter met emoties omgaan, en ongelooflijk goed kunnen troosten.
...

Kijk, dat vind ik nuttige informatie. De gehele Josti-band is nu al geboekt voor het verzorgen van de catering op mijn trouwfeest... En op mijn begrafenis zullen ze in de kerk aanwezig zijn om het leed te verzachten... ;-)
Frans Bauer komt persoonlijk mee als begeleider en zal op beide gelegenheden zingen. Ik zie het al voor me, op mijn begrafenis, loeihard door de kerk:

# Had je even voor mij... tatatatatata... Maakte wat tijd voor me vrij... #

En dan die schaarsgeklede danseressen bovenop het altaar en de preekstoel... :-D
Eat your heart out, Jopie Popie.

Last Minute

Werkvakantie in Phuket, Thailand (via Reisbureau Tsunami)
10 dagen - vol pension
donderdag ten laatste vertrekken!!!

Ik twijfel nog een beetje... naar 't schijnt valt dat werken serieus tegen en de vakantie ook...



(nu ik thuis geen grappen meer mag maken over dat voorval (tijdens Het Journaal), doe ik het hier maar) :-D

Lijstjes

I love it...

Gooi uw kijk op het voorbije jaar en/of aanvullingen bij het onderstaande gerust in een comment of in een nieuw bericht - elke categorie is bespreekbaar... ;-)
Het onderstaande is zeer licht gebaseerd op Humo's Pop Poll...

Beste film 2004: Kill Bill Vol.2
Beste film ontdekt in 2004: The Shining
Beste DVD: Seinfeld, seizoenen 1, 2 en 3
Jammerlijk gemist in 2004: Bad Santa (geproduced door de Coens)
Meest overroepen film van 2004: Fahrenheit 9/11 en Lost in Translation
Slechtste film 2004: Van Helsing (voor alle duidelijkheid: om dit gedrocht te zien, heb ik gelukkig genoeg geen geld uit mijn buideltas mogen opdiepen)

Beste programma Vlaamse televisie: Het Eiland (TV1), Het Geslacht De Pauw (TV1)
Beste programma buitenland: Da Ali G Show (HBO)
Beste serie: Spooks (BBC) en Curb Your Enthusiasm (Ned3)
Beste sportprogramma: Studio Sportzomer (Ned2)
Beste soap: Thuis (TV1), Spring (Ketnet)
Slechtste televisieprogramma: Guy Mortier in De Laatste Show (TV1) - flauw is een eufemisme
Slechtste sportprogramma: Olympische Spelen op Sporza

Beste acteur internationaal: Billy Bob Thornton
Beste acteur nationaal: Herman Frodiet (en meest onderschatte ook)
Beste actrice internationaal: Kate Winslet (god weet waarom, maar ik ben een fan)
Beste actrice nationaal: Lien Van de Kelder (fan in dit geval is een understatement)
Goorste personage in een serie: Frankie Loosveld (Het Eiland)
Ergerlijkste televisiefiguur: Yasmine en Anja Daems (een duo waarmee we de marsmannen zeker nog lichtjaren kunnen afschrikken)

Beste CD: Any Minute Now (Soulwax)
Beste single: Monstertruckdriver (T.Raumschmiere) - kom 't is toch een tof nummer...

Beste website: De Standaard en Bassie & Adriaan-homepage

Politicus van het jaar: Karel De Gucht (een bezoek aan een psychiater dringt zich op)
Ergerlijkste politicus van het jaar: Pieter De Crem en Marie-Rose Morel

Sportman van het jaar: Michael Phelps
Sportvrouw van het jaar: Maria Sharapova
Spannendste sportgebeurtenis: finale van de 4x200m vrije slag voor mannen op de Olympische Spelen in Athene
Belgische sportman van het jaar: François Duval en Didier Mbenga
Belgische sportvrouw van het jaar: Justine Henin
Meest overroepen sporter van het jaar: Axel Merckx

Vrouw van het jaar: Greet Op de Beeck
Man van het jaar: George Bush
Lul van het jaar: Johan Museeuw

Grootste Belg aller tijden: Keizer Karel V
Ergerlijkste/Hatelijkste Belg: Kim Clijsters - burp...

Onder de kerstboom...

Voor zij die nog steeds niet weten wat te kopen voor mijn kerstmis, verjaardag, ... dit wil ik: hierzo klikken :-D

En minstens even leuk: den deze, deze, this one en deze. Enfin, heel de serie vindt u hier.

Andere leuke spullen op deze website:
* Bacon Air Freshener
* Windup Hopping Lederhosen

Alles en nog veel meer is te vinden op deze website.

Vaarwel (einde)

Beste vrienden, collega's, verwanten, lezers van deze website,

het heeft lang geduurd voor ik weer wat van me liet horen. Sorry.
Maar dat had zijn redenen. Het is immers niet gelopen zoals ik het eigenlijk gewild had. Mijn zoektocht naar geluk heeft een abrupt einde gekend. Een einde dat er voor zorgt dat ik opnieuw moet beginnen. Hier. In België.

Het relaas van de feiten, dat, blijkt achteraf, wel zeer lang uitgevallen is, maar laat het een soort van compensatie zijn voor het lange wachten…

We schrijven 8 november. De dag dat ik jullie voor het laatst schreef. Ik keerde na mijn bezoek aan het cybercafé terug naar Kamp Teluk om te gaan sumo-worstelen met Frank, de man die onlangs Expeditie Robinson gewonnen heeft. Edoch, ik vond geen plezier in het sumo-worstelen, terwijl ik worstelde met de gedachte aan mijn geplande geluk met de centen van Mrs. Wilson.
Van die centen had ik nog altijd niks gezien. En het begon stilaan te dagen dat het wel eens heel lang zou kunnen duren voor ik iets van het geld zou zien.

Daarop nam ik een radicale beslissing. Ik zou de expeditie verlaten en mijn geluk beproeven op een andere plaats. Zo gezegd, zo gesproken. Ik dus een bootje gepikt, en al roeiend, zo onopvallend mogelijk (want er was ondertussen een aanhoudingsbevel tegen mij uitgeschreven) het eiland verlaten. Op weg naar god weet waar…

Bon. Ik meerde na een tijdje (ik had alle besef van plaats en tijd verloren) aan in een plaats waar mijn nieuwe leven zou beginnen.

Dnipropetrovs'k.

Oekraïne.

Goddekke.

Volgens mensen die ik hier in België al gesproken heb, mag dat zelfs voor u, modale lezer, geen onbekende plaats meer zijn, sinds die ene Belgische voetbalploeg met al haar 'karrekes-zittende' supporters er een tijdje geleden is gaan voetballen. F.C. Dnipro Dnipropetrovsk. (en als u dat in één keer goed kunt uitspreken, mét Oekraïens accent, dan bent u meteen geslaagd voor proef 1 van het ambassadeursexamen in Oekraïne)

Soit. Ik liep dus rond in Dnipropetrovs'k en om de één of andere reden was het er druk op straat. Lange rijen wachtenden aan schoolgebouwen, aan parochiezalen, … verkiezingen of zo.

Whatever, dacht ik. Het enige wat ik wilde was zo snel mogelijk gelukkig worden in mijn nieuwe land. Maar zonder geld bleek dat dus een klein probleempje. Op naar de ambassade dan maar, daar zouden ze wel aan mijn fortuin kunnen helpen. Maar zonder geld zo'n lange reis naar Kiev maken, bleek ook al niet zo eenvoudig. Er zat maar één ding op: liften. De Poolreizigers achterna. Ik met een bordje 'Kiev' langs de kant van de weg.

Komt daar opeens een man naar me toe gelopen. Begint die daar iets in 't Russisch tegen me te brallen. Ik zeg met een zwans: "Euh… no Russian, no Ukrainian, just some words Aramees." Waarop de man verder ging in het Aramees… Enfin, na veel vijven en zessen bleek dat hij mijn bordje 'Kiev' gezien had, en dat hij wilde dat ik een grote doos meenam naar Kiev, dat ik daar af ergens moest gaan afgeven. Verkiezingsresultaten of zoiets…

Mens van goede wil zijnde, vond ik dat nog van het minste, dus ging die doos het dak op toen even later een Trabantje stopte om op te pikken. Eenmaal in Kiev, nam ik die doos van het dak… bleek dat bijna alle stembiljetten waren gaan vliegen…
Nu ja, niet zomaar wat biljetten, maar uitgerekend de stapel stembiljetten van ene Viktor Joesjtsjenko. Enkel het stapeltje van Viktor Janoekovitsj lag er nog in.

Whatever, dacht ik wederom. En ik ben de doos zo gaan afgeven op de daarvoor bestemde plaats…

Op de ambassade wisten ze mij even later te melden dat er een probleem was met mijn identiteit en mijn centen, en dat het nog wel even kon duren. Maar dat ik ondertussen gerust daar kon blijven overnachten. Ik had al ergere dingen meegemaakt op mijn reis...

Maar toen ik de volgende ochtend enkele toertjes rond het stadsplein wilde joggen, bleek dat enigszins onmogelijk. Een menigte had zich daar immers verzameld en wilde geen baan ruimen. Er was iets mis met de verkiezingsresultaten.

Enfin, ik had het dus snel door, en u allicht ook… dat was dus de schuld van mij en dat Trabantje. Nu voelde ik mij niet echt gelukkig met de situatie en ik besloot mijn charmeoffensief te ontplooien. Ik nodigde Joesjtsjenko uit voor een etentje op de ambassade om het goed te maken. Kip met appelmoes. Mijn specialiteit. Maar wat ik dus ook weer niet wist, was dat de kip in de diepvriezer van de ambassade in Kiev, ingevoerd was, vele jaren geleden, toen de dioxinecrisis in alle hevigheid woedde in ons landje…

Resultaat:


De ambassade heeft er vervolgens voor geopteerd dat het beter was om mij zo snel mogelijk naar België te vliegen, waar ik nu veilig en wel ondergedoken ben. Ver weg van alle Oekraïense strapatsen…

Bij deze wil ik dan ook mijn excuses aanbieden aan Viktor Joesjtsjenko en de hele bevolking van Oekraïne. Ik heb dit niet gewild. Sorry.


Ik ga morgen es mailen met de advocaat van Mrs. Wilson… om zijn adres te vragen… om hem een onkostennota te kunnen sturen… een gepeperde…


Herman Frodiet, die al bij al tevreden is dat hij weer in zijn good-old België terecht gekomen is...