A-hum-mer...
Vandaag in Man Bijt Hond: mannen met Hummers.
Yep. NSW-leden kennen het verhaal al langer.
Vier kilometer lang tegen 60 km/u achter een zwarte Hummer, op een baan waar je godbetert 70 mag... en dringend een trein moeten halen.
Hoe furieus ik toen tekeer ging, weet ik niet meer precies, maar zij die toen in de auto zaten, herinneren zich dat moment waarschijnlijk nog levendig.
Bon. Man Bijt Hond dus. Mannen met Hummers blijken stuk voor stuk onvoorstelbare eikels te zijn. Nu, dat mag niet verbazen, lijkt me. Aan de auto herkent men zijn chauffeur.
100.000 eypoballen voor zo'n machien. Ik zou het mij kunnen laten. En blijkbaar moet je ook verplicht een contract tekenen dat je nooit meer een gordel draagt in je Hummer. Eikels, ik zei het al.
Eén van die peulvruchten bleek dan ook nog es een zwarte Hummer te hebben (- frustratie aan deze kant). De kwaliteiten van zijn voertuig demonstreerde hij door het plaatselijke dorps-/grasplein om te ploegen.
Fijn.
'Ook fantastisch aan een Hummer is de muziekinstallatie,' zei een gluiperd in maatpak, waarop hij één of ander r&b-plaatje opzette. 'Amerikaanse rapmuziek in een Amerikaanse auto, dat moet, hè.' Waarop hij zijn rug nog eens rechtte, 10 km/u trager ging rijden en fier als een quetzal rond begon te kijken.
Hup, terug naar Irak ermee. En liever vandaag dan morgen...
Yep. NSW-leden kennen het verhaal al langer.
Vier kilometer lang tegen 60 km/u achter een zwarte Hummer, op een baan waar je godbetert 70 mag... en dringend een trein moeten halen.
Hoe furieus ik toen tekeer ging, weet ik niet meer precies, maar zij die toen in de auto zaten, herinneren zich dat moment waarschijnlijk nog levendig.
Bon. Man Bijt Hond dus. Mannen met Hummers blijken stuk voor stuk onvoorstelbare eikels te zijn. Nu, dat mag niet verbazen, lijkt me. Aan de auto herkent men zijn chauffeur.
100.000 eypoballen voor zo'n machien. Ik zou het mij kunnen laten. En blijkbaar moet je ook verplicht een contract tekenen dat je nooit meer een gordel draagt in je Hummer. Eikels, ik zei het al.
Eén van die peulvruchten bleek dan ook nog es een zwarte Hummer te hebben (- frustratie aan deze kant). De kwaliteiten van zijn voertuig demonstreerde hij door het plaatselijke dorps-/grasplein om te ploegen.
Fijn.
'Ook fantastisch aan een Hummer is de muziekinstallatie,' zei een gluiperd in maatpak, waarop hij één of ander r&b-plaatje opzette. 'Amerikaanse rapmuziek in een Amerikaanse auto, dat moet, hè.' Waarop hij zijn rug nog eens rechtte, 10 km/u trager ging rijden en fier als een quetzal rond begon te kijken.
Hup, terug naar Irak ermee. En liever vandaag dan morgen...