Baiba

Het gaat serieus de foute kant op met onze maatschappij. Er plegen tegenwoordig meer mensen vluchtmisdrijf dan dat er ongevallen gebeuren, baby's met 12 vingers en evenveel tenen worden verkocht aan het meestbiedende, Nederlandse homokoppel en mensen die hun auto's 'tunen' hoeven zich daar zelfs niet meer voor te schamen.

Waar het ook de foute kant mee opgaat tegenwoordig is het televisieaanbod. Dat is werkelijk te triestig voor woorden. Vandaag heb ik me b.v. nogmaals dood geërgerd aan het onkwantificeerbaar flauwe programma De Tabel van Mendelejev. Ik weet nog steeds niet wat de naam van het programma überhaupt met het concept te maken heeft - maar dat even terzijde, ik vraag me trouwens af of Ben Crabbé het zelf wel weet. Het concept is klaarblijkelijk gebaseerd op Quizta, het dagelijkse quizje op Sporza, vorige zomer, dat - het zal toch niet waar zijn - enkel over sport handelde. Blijkbaar vond men het nodig om het hele zootje naar TV1 - excuus, één - te transponeren, er de onnozele kop van De Mens-frontman Frank Vander Linden bij te zwieren en het programma te rekken met enkele overbodige en bijzonder debiele 'rondes'. Eén van die rondes, die vandaag aangedaan werd: Zeg 'ns Euh. Zónder Gert Verhulst nota bene. Dat op zich klopt al niet. Dat is een beetje zoals een dwergenconferentie zonder Johan Persyn, zoals een bitterbalvreetwedstrijd zonder Roland Lommé.

Enfin, ik kan er niet naar kijken. Wat ik dan weer niet kan zeggen van de Koningin Elisabethwedstrijd op Canvas. Niet omdat ik zogenaamd wil genieten van de hemelse klanken - als dat het geval was, zette ik de klank wel uit - en ook niet omdat ik de competitie van dichtbij volg - als een violist daar zijn stuk achterstevoor zou spelen, zou ik het nog niet doorhebben - maar wel omdat ik ongelooflijk gebiologeerd ben door de deelnemers muzikanten. Kijk, bijna elke pianist, zanger of violist die op dat podium verschijnt, doet me meer overtuigen van het feit dat er weinig normale mensen in het klassieke muziekwereldje rondlopen. Elke keer weer overvalt mij een gevoel van: en waar hebben ze jou de laatste 15 jaar opgesloten? En die blik in hun ogen ook. Vaak gaat dat dan nog gepaard met geweldig grappige tics - wild in het rond schietende ogen, trillende handen, … - en een ongewassen uiterlijk. Een vergelijking met Star Wars-freaks is niet uit de lucht gegrepen. Ja, ik weet het, dit klinkt ongelooflijk cliché en onorigineel, maar het blijkt gewoon de realiteit te zijn. Zet uw televisie aan en vergewis u van het bestaan van deze mensen.
Op Canvas geven ze, voor het concert begint, ook altijd een korte reportage met de deelnemer die daarna het beste van zichzelf zal geven. Dát stukje is het interessantste. Dán krijg je een beeld in hun leefwereld. Nu ja, leefwereld… Vandaag was het de beurt aan een Duitser met een sterk Chinees uiterlijk. Of een Chinees met een zeer Duitse tongval, zo u wilt. "Ik was 3,5 toen ik leerde viool spelen," verhaalde de jongeman. Ik dacht spontaan aan de 3,5-jarige etters uit de laatste aflevering van De Supernanny. "Mijn ouders waren ook zeer muzikaal, zij speelden piano." En zijn zus bespeelde blijkbaar ook een instrument en zo verzorgde het hele gezin kamermuziek, god weet waar. Woo zei het alsof hij het nooit echt heel erg gevonden had. Als ik ooit met mijn ouders een kamerorkestje moest vormen, dan hadden ze niet veel later een foto van mij met het nummer van Child Focus erboven kunnen ronddragen. Kindermishandeling noem ik zoiets.

Yep, ik vraag me ook af waarom ik eigenlijk naar de Koningin Elisabethwedstrijd kijk. Als ik weirdo's op mijn scherm wil, kan ik ook Man bijt Hond op zetten.
't Begon eigenlijk allemaal vier jaar geleden. Met de bloedmooie, bijzonder stijlvolle, zeer fragiele en net daarom zo begeesterende Baiba Skride. Ik kwam er toevallig voorbij gezapt en sinds die dag heeft de wedstrijd aan mij een vaste kijker. Maar een tweede Baiba Skride ben ik sindsdien niet meer tegengekomen. En daarom... dáárom blijf ik kijken...

Star Wars

Enkel zij die de laatste 3 weken hun tijd verknoeid hebben met nutteloze zaken als Brussel-Halle-Fucking-Vilvoorde weten het nog niet... maar Star Wars III komt eraan.
De tijd dat ik me druk maakte om de hype die dit soort baggerwerken met zich meebrengen, ligt reeds enige tijd achter ons. Bovendien troost de gedachte dat dit zesde deel ook meteen het laatste betreft, mij met een zelfde kracht als die van een Tsoenami die inbeukt op een visserssloep voor de kust van Phi Phi.

Volgens ingewijden is episode III beter dan de vorige 2. Spread the word zou ik zeggen.

Want zelf kan het mij allemaal geen flikker schelen. Ik zal niet gaan aanschuiven voor een kaartje. En daar zijn verschillende redenen voor. Eerst en vooral is er het feit dat dit soort films mij even hard beweegt als een anorexiepatiënt Roland Lommé in een sumo-wedstrijd. Bovendien heb ik in mijn leven nog geen 5 minuten van die Star Wars-trash gezien en zou het dus een beetje onnozel zijn om ergens middenin de serie in te pikken. Vliegende schotels, pratende robotten, vechtscènes met lichtgevende zwaarden, ... het zegt me geen ruk. Het enige wat ik ooit met lichtgevende zwaarden zag gebeuren en ook mijn aandacht trok, was een opvoering van een komiek die zich The Bastard son of Tommy Cooper noemde en die bij zichzelf zo’n lichtgevend zwaard inbracht. Oraal wel te verstaan.

Ja... dat was lachen.

Wat me wel tot de wanhoop dreigt te drijven is het toenemende aantal randdebielen dat verkleed als één of ander Star Wars-personage, het krankzinnigste eerst, naar de voorstellingen van die films gaat kijken. Daar kan ik dus met mijn verstand níét bij. Kom op, seg. Ik ga toch ook niet verkleed als Godfried van Bouillon naar Kingdom of Heaven, of als Hitler naar Der Untergang.

Maar dat is dan zo’n zootje ongeregeld, dat alleen bovengronds lijkt te komen wanneer het écht mag, als er weer es een nieuwe aflevering van die soap in de bios komt dus – maar de rest van de tijd lijkt door te brengen in een donkere kamer met etensresten overal verspreid, een ongeschoren en –gewassen uiterlijk vertonend en vooral heel verward aandoend als men iets vraagt over de actualiteit.

Vandaag waren ze in Man bijt Hond. Jaha.

Hersenlozen die zich bezighouden met het vervaardigen van Star Wars-kostuums. En zo ook in de cinema durven gaan zitten. Eén van de geïnterviewden poseerde maar wat fier in een kostuum dat me deed denken aan wat de plaatselijke gemeentearbeiders hier dragen wanneer ze grote bomen moeten omzagen. Hij had het over de evolutie van het kostuum doorheen de verschillende films. Of zoiets. Leek me boeiend.

De andere kwast die aan het woord gelaten werd, beantwoordde aan alle clichés. Etensresten, ongewassen uiterlijk, verward aandoend. Yep, daar was ie. Ergens hoop ik dat hij zich in een hobbykamer bevond en niet in zijn living, anders vrees ik dat men hem binnen 20 jaar eens gaat terugvinden in zijn eigen fecaliën en braaksel, in een verre staat van ontbinding nadat de buren gealarmeerd werden door de stank die al 3 weken rond het gebouw hing. “En hij lag daar zo al 9 weken? Maar neen, meneer de politieagent, wij hij hebben niks verdachts opgemerkt. Hij kwam voorheen ook nooit buiten. Om naar de première van Star Wars te gaan, ja...”

Enfin. Die man was gelukkig niet bezig met zijn eigen Star Wars-kostuum. Neen – eigenlijk nog veel erger – hij was zijn eigen R2-D2 aan het fabriceren. R2-D2, u weet wel, die piepende, ei-vormige robot met enerverende lichtjes en ronddraaiend deksel. Ik hoop echt van harte, dat ie dat ding thuislaat als hij naar de première gaat. Echt.

Star Wars Episode III. Ga dat zien. En laat het dan ophouden. Alstublieft.

De foto's die het officiële verslag niet haalden...

Zoals het vaticaan al uitriep na de dood van jopie-popie: Gelukkig hebben we de foto's nog!


Wij mochten nog even blijven...


Duitsers en gasleidingen, het is altijd een gevaarlijke combinatie geweest.


Spreekwoorden in Duitsland: Door de bomen de mof niet meer zien...


Kunstwerk 'De Schreeuw' van Munch teruggevonden in Berlijn!


Monument voor die groep van slachtoffers van de nazi's die de hitlergroet niet fatsoenlijk kon brengen.


Eén van onze NSW-leden wordt op klaarlichte dag bestolen (of betast) in hartje Berlijn. De persoon links op de foto zit allicht mee in het complot.


NSW had een bloemenkrans meegebracht voor de slachtoffers van de Duitse goede smaak.


In de categorie zéér flauw: een bord om U tegen te zeggen.


"Minarettenbouw in Berlijn loopt de spuigaten uit."


Spreekwoorden in Duitsland: Wie een muur afbreekt, werpe de eerste steen.


Geen commentaar.


Enkele NSW-leden scheppen op over de lengte van hun ... lens?
(oefeningetje: blijf gewoon heel lang naar deze foto kijken - op den duur wordt het hilarisch...)


Even aandacht voor deze moedigaard. Helemaal vanuit Bangkok, Thailand naar Berlijn gefietst.


Het jodenmuseum! De toon is gezet.


Doe het zelf in het jodenmuseum: pas een potske.


Doe het zelf in het jodenmuseum #2: neem een douche.


Vier man en een paardenkop.


Berlijn bezoeken kan ernstige gevolgen hebben.