Gevierde Vierselnaars
Hoog tijd om het nog eens te hebben over één van de beste vrienden van NSW: Luc Versteylen! (hoor ik daar al iemand lachen?) De legendarische bewoner van de Brouwerij van Viersel, die de Nederlandstalige medemens verblijdde met neologismen zoals hemelen (masturberen), stroelen (douchen) en "den diepsten draai" (het orgasme), verdient immers van tijd tot een tijd een plaatsje in de spotlights (dat is althans wat hij zelf denkt).
Deze keer geen spannende verhalen over de uitspattingen in het pension van de oud-pater – mocht u die in het verleden gemist hebben, wij halen ze in de toekomst hier wel eens naar boven – maar we belichten een ander facet van het intrigerende bestaan van Versteylen... de relatie met zijn buurman.
U moet weten, de gemeente Viersel is vijftien bakstenen groot, heeft niet eens een eigen voetbalploeg en dankt zijn enige vorm van bekendheid aan een jaarlijkse waterski-wedstrijd waarvan men ter plekke graag de belangrijkheid overschat.
Toch kan de gemeente Viersel trots zijn op twee inwoners/karikaturen die, en dat is dan weer jammer, steevast als ambassadeurs voor het dorp optreden: de eerder genoemde Luc Versteylen en diens buurman Thierry van de Werve de Schilde.
Wat een gekke naam, hoor ik u daar denken – en daar heeft u vol-komen gelijk in. Maar er schijnt een goeie reden te zijn waarom Thierry met zo’n clownsnaam rondloopt, hij zou namelijk van adel zijn.
Nu, Versteylen en Thierry... het zijn niet de beste vrienden. Op geregelde tijdstippen vliegen de twee oudjes mekaar in de haren over één of ander banaal twistpunt, en gelukkig laten de media ons daar van meegenieten.
In 2001 draaide alles rond het snoeien van enkele oude populieren, op het grondgebied van Thierry, die volgens Versteylen een gevaar vormden voor de veiligheid in zijn tuin. Die tuin wordt immers druk gebezigd door zijn bezoekers die er zich uitkl... euhm... uitleven.
Versteylen over de bomen en zijn buurman: "Het beste wat ik ooit te horen kreeg, was iets in de zin van we zijn verzekerd tegen schade aangericht door bomen. De jonkers hebben het niet zo begrepen op de manier waarop wij hier in de Oude Brouwerij samenwonen. Dat is al heel wat jaren zo. Er is ooit het woord sekskot gevallen, terwijl we hier toch allemaal onze kleren aan hebben."
Sekskot en kleren aan hebben, er is misschien wel een verband, maar het is zeker niet noodzakelijk lijkt mij...
Enfin, de zaak werd op de spits gedreven en een maand later ging onze groene man tot de actie over. Dat tot ongenoegen van Thierry, die zich net niet vastketende aan zijn geliefde populieren. Weer Versteylen: "Sommige leden van de familie van de Werve weten niet dat sinds de Franse Revolutie ook naar het gewone volk wordt geluisterd en de adel zich moet schikken."
Met sommige leden doelt Versteylen uiteraard op Thierry, want er is ook nog Charles van de Werve de Schilde, broer van Thierry en een redelijker figuur. De twee broers wonen vreemd genoeg in hetzelfde kasteel in Viersel, maar gunnen mekaar desondanks het licht in de ogen niet. Waar de jarenlange vete op teruggaat, is voor een simpele jongen uit het gewone volk als ik, een raadsel, maar dat betekent gelukkig niet dat we niet kunnen meegenieten van hun uitspattingen. In een volgend schrijfsel meer over de ruzie tussen Charles en Thierry - ja, die Thierry weet van aanpakken.
Weer naar Versteylen vs. Thierry. Eind vorig jaar was het weer van dattem. Twistappel deze keer: een aanhangwagen met verkiezingsaffiches van Thierry die volgens Versteylen zonder toestemming op zijn grond stond. Wat volgt, lijkt wel overgenomen uit In de Gloria...
Versteylen: "Ik heb de burgemeester gevraagd om die aanhangwagen ten laatste tegen het weekend te laten verwijderen. Ik begrijp dat de kasteelheer zijn kiezers wil bedanken, maar niet op onze grond. Van de Werve bezit enkel een strook van 72 centimeter […]"
Thierry van de Werve ziet de situatie helemaal anders. "Die nudistenkamphouder - en ik zou graag hebben dat u het in mijn woorden neerschrijft (nvhf, woeha! hulde!!) - respecteert mijn eigendom niet."
Van de Werve is boos dat zijn aanhangwagen al elf keer door Versteylen werd weggesleept.
"Zeg maar gestolen. Afgelopen weekend zag ik hem er zelf aan sleuren. Zijn echtgenote, Mieke, heeft mij toen onder mijn vijs gegeven. Terwijl ik zelf al drie dagen met een verzering in mijn rug rondloop omdat ik mijn aanhangwagen telkens moet terugslepen. (nvhf, whahahaha!!)"
Versteylen zucht eens diep. "Dit is waanzin. De Franse revolutie is nog steeds niet tot het kasteel van Viersel doorgedrongen."
Integendeel, Luk, een potentaat zou immers nooit zijn handen vuilmaken om zelf zijn aanhangwagen terug te sleuren!
Hoe het ondertussen in Viersel zit, valt niet te betwijfelen, de twee keikoppen zijn zonder enige twijfel nog steeds niet tot verzoening zijn gekomen. Misschien moet Versteylen Thierry eens uitnodigen in zijn nudistenkamp? Dichter bij de natuur, onder de imaginaire oude populieren, komen de mannen misschien tot ne verstandelijken diepsten draai?
Deze keer geen spannende verhalen over de uitspattingen in het pension van de oud-pater – mocht u die in het verleden gemist hebben, wij halen ze in de toekomst hier wel eens naar boven – maar we belichten een ander facet van het intrigerende bestaan van Versteylen... de relatie met zijn buurman.
U moet weten, de gemeente Viersel is vijftien bakstenen groot, heeft niet eens een eigen voetbalploeg en dankt zijn enige vorm van bekendheid aan een jaarlijkse waterski-wedstrijd waarvan men ter plekke graag de belangrijkheid overschat.
Toch kan de gemeente Viersel trots zijn op twee inwoners/karikaturen die, en dat is dan weer jammer, steevast als ambassadeurs voor het dorp optreden: de eerder genoemde Luc Versteylen en diens buurman Thierry van de Werve de Schilde.
Wat een gekke naam, hoor ik u daar denken – en daar heeft u vol-komen gelijk in. Maar er schijnt een goeie reden te zijn waarom Thierry met zo’n clownsnaam rondloopt, hij zou namelijk van adel zijn.
Nu, Versteylen en Thierry... het zijn niet de beste vrienden. Op geregelde tijdstippen vliegen de twee oudjes mekaar in de haren over één of ander banaal twistpunt, en gelukkig laten de media ons daar van meegenieten.
In 2001 draaide alles rond het snoeien van enkele oude populieren, op het grondgebied van Thierry, die volgens Versteylen een gevaar vormden voor de veiligheid in zijn tuin. Die tuin wordt immers druk gebezigd door zijn bezoekers die er zich uitkl... euhm... uitleven.
Versteylen over de bomen en zijn buurman: "Het beste wat ik ooit te horen kreeg, was iets in de zin van we zijn verzekerd tegen schade aangericht door bomen. De jonkers hebben het niet zo begrepen op de manier waarop wij hier in de Oude Brouwerij samenwonen. Dat is al heel wat jaren zo. Er is ooit het woord sekskot gevallen, terwijl we hier toch allemaal onze kleren aan hebben."
Sekskot en kleren aan hebben, er is misschien wel een verband, maar het is zeker niet noodzakelijk lijkt mij...
Enfin, de zaak werd op de spits gedreven en een maand later ging onze groene man tot de actie over. Dat tot ongenoegen van Thierry, die zich net niet vastketende aan zijn geliefde populieren. Weer Versteylen: "Sommige leden van de familie van de Werve weten niet dat sinds de Franse Revolutie ook naar het gewone volk wordt geluisterd en de adel zich moet schikken."
Met sommige leden doelt Versteylen uiteraard op Thierry, want er is ook nog Charles van de Werve de Schilde, broer van Thierry en een redelijker figuur. De twee broers wonen vreemd genoeg in hetzelfde kasteel in Viersel, maar gunnen mekaar desondanks het licht in de ogen niet. Waar de jarenlange vete op teruggaat, is voor een simpele jongen uit het gewone volk als ik, een raadsel, maar dat betekent gelukkig niet dat we niet kunnen meegenieten van hun uitspattingen. In een volgend schrijfsel meer over de ruzie tussen Charles en Thierry - ja, die Thierry weet van aanpakken.
Weer naar Versteylen vs. Thierry. Eind vorig jaar was het weer van dattem. Twistappel deze keer: een aanhangwagen met verkiezingsaffiches van Thierry die volgens Versteylen zonder toestemming op zijn grond stond. Wat volgt, lijkt wel overgenomen uit In de Gloria...
Versteylen: "Ik heb de burgemeester gevraagd om die aanhangwagen ten laatste tegen het weekend te laten verwijderen. Ik begrijp dat de kasteelheer zijn kiezers wil bedanken, maar niet op onze grond. Van de Werve bezit enkel een strook van 72 centimeter […]"
Thierry van de Werve ziet de situatie helemaal anders. "Die nudistenkamphouder - en ik zou graag hebben dat u het in mijn woorden neerschrijft (nvhf, woeha! hulde!!) - respecteert mijn eigendom niet."
Van de Werve is boos dat zijn aanhangwagen al elf keer door Versteylen werd weggesleept.
"Zeg maar gestolen. Afgelopen weekend zag ik hem er zelf aan sleuren. Zijn echtgenote, Mieke, heeft mij toen onder mijn vijs gegeven. Terwijl ik zelf al drie dagen met een verzering in mijn rug rondloop omdat ik mijn aanhangwagen telkens moet terugslepen. (nvhf, whahahaha!!)"
Versteylen zucht eens diep. "Dit is waanzin. De Franse revolutie is nog steeds niet tot het kasteel van Viersel doorgedrongen."
Integendeel, Luk, een potentaat zou immers nooit zijn handen vuilmaken om zelf zijn aanhangwagen terug te sleuren!
Hoe het ondertussen in Viersel zit, valt niet te betwijfelen, de twee keikoppen zijn zonder enige twijfel nog steeds niet tot verzoening zijn gekomen. Misschien moet Versteylen Thierry eens uitnodigen in zijn nudistenkamp? Dichter bij de natuur, onder de imaginaire oude populieren, komen de mannen misschien tot ne verstandelijken diepsten draai?