Tina met de rode kaakjes
Wegens technische doorstroomprobleempjes heb ik de foto's uit het berichtje gehaald, maar hier zijn nog de links:
http://www.tinamaze.com/aktualno/albums/album07/MazeTina9.sized.jpg
http://www.tinamaze.com/aktualno/albums/album11/IMG_6554.sized.jpg
http://www.tinamaze.com/velike/m14.jpg
Heeft u ooit iemand op van de zenuwen zien toeleven naar een hoop en al anderhalve minuut durende skipartij? En heeft u ooit iemand spastisch zien ronddansen na afloop daarvan?
Indien het antwoord op deze twee vragen positief is, dan was u allicht aanwezig ten huize van Herman Frodiet twee weken geleden.
Want ik moet eerlijk bekennen. Een eindje boven de vrouw van mijn leven, de nieuwe vrouw van mijn leven, Lien Van de Kelder en Anja Daems bevindt zich nog iemand. Op een onbereikbare hoogte zo’n beetje. Hoe ik haar precies heb leren kennen, weet ik niet meer. Wel dat het zo’n twee jaar geleden moet geweest zijn.
Tina Maze heet ze. En ze komt uit Slovenië. En ze heeft rode kaakjes.
Tina doet aan skiën. Professioneel skiën welteverstaan. En zo komt het dat ze in de winter haast wekelijks op het televisiescherm te bewonderen is. Het moet ook daar geweest zijn dat ik ze leerde kennen.
En vanaf toen was ik supporter. Fan. En ook helemaal verliefd. Op dat onbereikbare meisje uit Slovenië. Met de rode kaakjes.
Tina is de reden waarom een mens in het weekend om 8u45 wilt opstaan. Tina is verdorie de reden waarom een mens Sloveens zou gaan leren. Maar zo ver zal het in mijn geval waarschijnlijk toch niet komen. Mijn moed wordt afgesneden door die grote Tina Maze fanclub die met haar meereist naar elke grote wedstrijd waaraan ze meedoet.
Voor alle duidelijkheid, dat is traditie in het skiwereldje. ’t Is niet zo dat Tina de wereld afreist met een gezelschap hete fans in haar kielzog. Het merendeel van die fanclub bestaat trouwens uit oude grijsaards en gezette moeders die niks beters te doen hebben. Maar daartegenover staat maar die eenzame, ietwat zielige supporter uit België, hét skiland bij uitstek dan nog, die zich in de wintermaanden thuis zit op te vreten van de zenuwen wanneer Tina in het starthokje plaatsneemt. Geef toe: het heeft wel iets romantisch.
Misschien moet ik haar toch maar eens een briefje schrijven. Met de vraag of ze België weet liggen. En of ze eens op bezoek wilt komen. In de zomer dan graag. Dat zou helpen om die lange periode zonder te overbruggen.
Blijf ondertussen doorgaan met wat je bezig bent, Tina, winnen.
Kus. En tot gauw.
http://www.tinamaze.com/aktualno/albums/album07/MazeTina9.sized.jpg
http://www.tinamaze.com/aktualno/albums/album11/IMG_6554.sized.jpg
http://www.tinamaze.com/velike/m14.jpg
Heeft u ooit iemand op van de zenuwen zien toeleven naar een hoop en al anderhalve minuut durende skipartij? En heeft u ooit iemand spastisch zien ronddansen na afloop daarvan?
Indien het antwoord op deze twee vragen positief is, dan was u allicht aanwezig ten huize van Herman Frodiet twee weken geleden.
Want ik moet eerlijk bekennen. Een eindje boven de vrouw van mijn leven, de nieuwe vrouw van mijn leven, Lien Van de Kelder en Anja Daems bevindt zich nog iemand. Op een onbereikbare hoogte zo’n beetje. Hoe ik haar precies heb leren kennen, weet ik niet meer. Wel dat het zo’n twee jaar geleden moet geweest zijn.
Tina Maze heet ze. En ze komt uit Slovenië. En ze heeft rode kaakjes.
Tina doet aan skiën. Professioneel skiën welteverstaan. En zo komt het dat ze in de winter haast wekelijks op het televisiescherm te bewonderen is. Het moet ook daar geweest zijn dat ik ze leerde kennen.
En vanaf toen was ik supporter. Fan. En ook helemaal verliefd. Op dat onbereikbare meisje uit Slovenië. Met de rode kaakjes.
Tina is de reden waarom een mens in het weekend om 8u45 wilt opstaan. Tina is verdorie de reden waarom een mens Sloveens zou gaan leren. Maar zo ver zal het in mijn geval waarschijnlijk toch niet komen. Mijn moed wordt afgesneden door die grote Tina Maze fanclub die met haar meereist naar elke grote wedstrijd waaraan ze meedoet.
Voor alle duidelijkheid, dat is traditie in het skiwereldje. ’t Is niet zo dat Tina de wereld afreist met een gezelschap hete fans in haar kielzog. Het merendeel van die fanclub bestaat trouwens uit oude grijsaards en gezette moeders die niks beters te doen hebben. Maar daartegenover staat maar die eenzame, ietwat zielige supporter uit België, hét skiland bij uitstek dan nog, die zich in de wintermaanden thuis zit op te vreten van de zenuwen wanneer Tina in het starthokje plaatsneemt. Geef toe: het heeft wel iets romantisch.
Misschien moet ik haar toch maar eens een briefje schrijven. Met de vraag of ze België weet liggen. En of ze eens op bezoek wilt komen. In de zomer dan graag. Dat zou helpen om die lange periode zonder te overbruggen.
Blijf ondertussen doorgaan met wat je bezig bent, Tina, winnen.
Kus. En tot gauw.