Verjaard
De laatste weken word ik bestookt met e-mails van allerhande websites en personen die mij met aandrang vragen mijn verjaardag in te geven in/op één of andere digitale verjaardagskalender. Het fenomeen is u allicht niet vreemd, en de kans is bovendien vrij groot dat u zich ook al tot deze praktijk hebt laten verleiden. De praktijk van het teisteren van uw adresboek, dan wel de praktijk van het werkelijk invullen van deze onnozelheden.
Voor alle duidelijkheid: Herman Frodiet doet hier niet aan mee. Wie het nodig vindt mijn verjaardag te vieren, die weet al lang op welke dag ik een kaarsje extra aansteek, en wie dat niet weet, die moet maar gokken. Het maakt mij toch niet uit op welke dag u mij een pintje trakteert, ik ben daar altijd zeer tevreden mee.
Het liefst van al zou ik heel die zever van verjaardagen gewoon afschaffen. Het feit dat ik niet in staat ben om ook maar één verjaardag te onthouden, en te lui ben om een lijst te maken, is hier allicht de hoofdreden van. Dat dit regelmatig voor genante situaties en boze blikken zorgt, zal me werkelijk aan mijn reet roesten. U, beste lezer, weet nu dat u dus ook niet moet hopen op een surprise bij een volgende gelegenheid…
Maar laat ik even duidelijker uitleggen waarom mijn plan getuigt van enige genialiteit. Stel, we bevinden ons in een situatie met 3 personen. Laten we ze voor de eenvoudigheid de namen Kwik, Kwek en Mohammed geven. Kwik is jarig op 20 januari, Kwek op 10 augustus en Mohammed op 29 februari.
Op 20 januari vieren Kwik, Kwek en M. de verjaardag van Kwik. Kwek en M. hebben daarom een cadeautje gekocht voor Kwik. Op 29 februari, we bevinden ons in een hypothetisch schrikkeljaar, vieren de heren de verjaardag van M., Kwik en Kwek hebben ook voor hem een cadeautje gekocht (een doos couscous of een dood schaap of zo). En op 10 augustus vieren de mannen tenslotte de verjaardag van Kwek, voor wie men ook een cadeautje gekocht heeft.
Met andere woorden: Kwik heeft 2 keer een cadeautje gekocht en 1 keer een cadeautje gekregen. Ook voor de andere twee heren geldt hetzelfde principe.
Stel nu dat de heren mekaar cadeautjes geven van €20 (een grote doos couscous). Dan moet Kwik 2 keer €10 bijleggen, terwijl hij zelf een keer een cadeautje van €20 krijgt. Kortom: €20 inleg, €20 recup. Of met andere woorden: in = uit.
Ik heb misschien 5 jaar economie gehad in het middelbaar, maar zelfs voor iemand die geen notie heeft van het begrip geld is dit een duidelijk voorbeeld. Er schuilt helemaal geen zin in het fenomeen verjaardagen. Schaf cadeaus af (en daarbij ineens ook het fenomeen verjaardagen) en geef het geld gewoon uit aan jezelf. Merk de voordelen! Nooit meer cadeaus waar je niets mee bent, nooit meer een last-minute loopje naar de Fnac, etc. Win win!
Bovendien, en daar hebben we het nu nog niet over gehad, wat te doen in het geval van Mohammed, die slechts 1 keer in de 4 jaar viert en bijgevolg schandelijk gediscrimineerd wordt, wat zijn verjaardagscadeaus betreft. M. moet per jaar €20 uitgeven, terwijl hij gemiddeld amper €5 recup krijgt per jaar. Er zijn bedrijven die voor minder overkop gegaan zijn.
Akkoord, M. kan wel tot 40 jaar na zijn geboorde gratis binnen in Bellewaerde en Walibi, maar dat weegt m.i. niet helemaal op tegen de nadelen, zoals hierboven omschreven.
Daarom mijn voorstel: schaf deze schandalige discriminatie nu af voor de allochtone bevolking in opstand komt. Geen verjaardagen meer in een multiculturele samenleving! 1 Belg = 2 Marokkanen!
Herman Frodiet
(Geen dank, Herman Frodiet is er voor al uw maatschappelijke problemen – beter voorkomen dan genezen, niet waar?)
Voor alle duidelijkheid: Herman Frodiet doet hier niet aan mee. Wie het nodig vindt mijn verjaardag te vieren, die weet al lang op welke dag ik een kaarsje extra aansteek, en wie dat niet weet, die moet maar gokken. Het maakt mij toch niet uit op welke dag u mij een pintje trakteert, ik ben daar altijd zeer tevreden mee.
Het liefst van al zou ik heel die zever van verjaardagen gewoon afschaffen. Het feit dat ik niet in staat ben om ook maar één verjaardag te onthouden, en te lui ben om een lijst te maken, is hier allicht de hoofdreden van. Dat dit regelmatig voor genante situaties en boze blikken zorgt, zal me werkelijk aan mijn reet roesten. U, beste lezer, weet nu dat u dus ook niet moet hopen op een surprise bij een volgende gelegenheid…
Maar laat ik even duidelijker uitleggen waarom mijn plan getuigt van enige genialiteit. Stel, we bevinden ons in een situatie met 3 personen. Laten we ze voor de eenvoudigheid de namen Kwik, Kwek en Mohammed geven. Kwik is jarig op 20 januari, Kwek op 10 augustus en Mohammed op 29 februari.
Op 20 januari vieren Kwik, Kwek en M. de verjaardag van Kwik. Kwek en M. hebben daarom een cadeautje gekocht voor Kwik. Op 29 februari, we bevinden ons in een hypothetisch schrikkeljaar, vieren de heren de verjaardag van M., Kwik en Kwek hebben ook voor hem een cadeautje gekocht (een doos couscous of een dood schaap of zo). En op 10 augustus vieren de mannen tenslotte de verjaardag van Kwek, voor wie men ook een cadeautje gekocht heeft.
Met andere woorden: Kwik heeft 2 keer een cadeautje gekocht en 1 keer een cadeautje gekregen. Ook voor de andere twee heren geldt hetzelfde principe.
Stel nu dat de heren mekaar cadeautjes geven van €20 (een grote doos couscous). Dan moet Kwik 2 keer €10 bijleggen, terwijl hij zelf een keer een cadeautje van €20 krijgt. Kortom: €20 inleg, €20 recup. Of met andere woorden: in = uit.
Ik heb misschien 5 jaar economie gehad in het middelbaar, maar zelfs voor iemand die geen notie heeft van het begrip geld is dit een duidelijk voorbeeld. Er schuilt helemaal geen zin in het fenomeen verjaardagen. Schaf cadeaus af (en daarbij ineens ook het fenomeen verjaardagen) en geef het geld gewoon uit aan jezelf. Merk de voordelen! Nooit meer cadeaus waar je niets mee bent, nooit meer een last-minute loopje naar de Fnac, etc. Win win!
Bovendien, en daar hebben we het nu nog niet over gehad, wat te doen in het geval van Mohammed, die slechts 1 keer in de 4 jaar viert en bijgevolg schandelijk gediscrimineerd wordt, wat zijn verjaardagscadeaus betreft. M. moet per jaar €20 uitgeven, terwijl hij gemiddeld amper €5 recup krijgt per jaar. Er zijn bedrijven die voor minder overkop gegaan zijn.
Akkoord, M. kan wel tot 40 jaar na zijn geboorde gratis binnen in Bellewaerde en Walibi, maar dat weegt m.i. niet helemaal op tegen de nadelen, zoals hierboven omschreven.
Daarom mijn voorstel: schaf deze schandalige discriminatie nu af voor de allochtone bevolking in opstand komt. Geen verjaardagen meer in een multiculturele samenleving! 1 Belg = 2 Marokkanen!
Herman Frodiet
(Geen dank, Herman Frodiet is er voor al uw maatschappelijke problemen – beter voorkomen dan genezen, niet waar?)