Fascisme in Leuven anno 2005

Fiets ik rustig langs de ring. Houdt er op een bepaald moment een overgeschminkte taart mij staande met nogal heftige armbewegingen. Aangezien het mens niet onmiddellijk leek op te stijgen, geef ik haar een vragende blik.

'Euh, je cherche le Vital Décosterstraat.' (of zoiets)

Ik, rechtgeaarde Vlaming, trotse fascist, Oostfronter après-la-lettre, etc. heb dat mens uiteraarde de verkeerde straat ingestuurd, waarna ik hard genoeg weggefietst ben.

Karel en Filip kunnen trots zijn op mij!


(de waarheid is weliswaar enigszins anders en minder romantisch, en daarbij ook minder de moeite om hier te publiceren)